De motivatie is er nog wel, maar het is tijd voor andere zaken
Met pijn in het hart zet Troy Oranje (32) een punt achter zijn handballoopbaan. De rappe hoekspeler van Quintus kan het fysiek allemaal nog makkelijk opbrengen, maar hij kiest ervoor om een andere weg in te slaan. ,,Ik heb deze keuze gemaakt, omdat ik meer vrije tijd wil hebben voor mijn dochtertje van negen maanden en voor mijn vrouw.”
Troy Oranje, bekend om zijn nooit aflatende inzet, begon op vijfjarige leeftijd bij Hollandiaan in Vlaardingen. Daarna kwam hij tien jaar uit voor Ventura voordat hij de overstap naar het Haagse Hellas maakte waar hij vier seizoenen actief was. ,,Daarna ben ik naar Quintus gegaan waar ik zes jaar heb gespeeld”, vertelt Oranje hoe zijn handballoopbaan is verlopen.
Mooie periode
Hoogtepunten kan hij zich nog goed herinneren. ,,Bij Hellas speelden we in die periode om het kampioenschap, maar dat ging toen naar Houten. Daardoor moesten we playoffs spelen tegen Hurry-Up voor een plaats in de BENE-League. Dat lukte uiteindelijk niet ondanks een prima thuiswedstrijd tegen de ploeg uit Zwartemeer.”
Omdat Oranje toch graag BENE-League wilde spelen, is hij vertrokken naar het Westlandse Quintus. ,,Ik wilde me meten met de allerbeste spelers en dat kon daar. Het was voor mij een mooie periode waar ik nog steeds trots op ben. We hebben twee jaar op dat niveau kunnen spelen en dat was onvergetelijk”, blikt hij terug. ,,Ook dat oud-teamgenoten het zo goed doen bij hun huidige clubs en nu zelfs uitkomen in het nationale team vind ik mooi om te zien.”
Gemengde gevoelens
Over het afgelopen seizoen bij Quintus heeft Oranje gemengde gevoelens. ,,We kenden hoogte- en dieptepunten. We zijn dit jaar te wisselvallig geweest en hebben veel punten op een onnodige manier verloren. Dat was jammer, omdat er meer in zat. Zeker als je kijkt naar de laatste zeven wedstrijden die we allemaal hebben gewonnen met goed en verzorgd handbal. Het is jammer, dat het zo gelopen is en dat we niet langer hebben kunnen meedraaien om het kampioenschap in de eredivisie. Ik ben ervan overtuigd, dat wij dit met elkaar hadden kunnen bereiken.”
Quintus zal met de opvolger van Neso Saponjic, Michael Vijverberg, in het nieuwe seizoen ongetwijfeld vol gaan voor weer een nieuwe kans op die titel. Troy Oranje zal daar niet meer bij zijn. Dat doet hem pijn, maar de keuze is weloverwogen gemaakt legt hij uit.
Heel dankbaar
,,Ik wil meer tijd voor mijn gezin hebben, zodat mijn vrouw ook eindelijk tijd heeft voor zichzelf om leuke dingen te plannen in plaats van alles om mij en het handbal te laten draaien. Ik ben haar daar heel dankbaar voor, want zonder haar zou ik dat allemaal niet hebben kunnen doen. Mijn dochtertje van negen maanden zal het zich niet kunnen herinneren, maar het was wél mooi dat zij er mijn laatste wedstrijden bij heeft kunnen zijn.”
Ondanks de uitstekende fysieke conditie van Troy Oranje zegt hij dus zijn geliefde sport vaarwel en slaat hij een andere weg in. ,,Tijd voor andere zaken na een mooie handballoopbaan”, besluit hij. ,,Het lijf en de motivatie willen allemaal nog wel, dus ik neem met pijn in het hart afscheid van het team.”
Tekst: AD Sport – Peter Lotman | Foto: Max van Zijderveld
