Rick van Ravesteijn bleef Heulse eredivisieclub altijd trouw
Op het eerste gezicht lijkt hij een ongevaarlijke handballer, maar wie Rick van Ravesteijn in de eredivisie aan het werk ziet, komt er al snel achter dat de cirkelloper van Quintus amper af te stoppen is. Op 34-jarige leeftijd lijkt hij zelfs fitter en ongrijpbaarder dan ooit.
Rick van Ravesteijn mag op zijn positie gerust een fenomeen in de eredivisie worden genoemd met zijn hoge scoringspercentage. Naast zijn specialiteit aan de cirkel is hij ook nog een snelle break-outloper en een feilloze strafworpennemer. De Hagenaar in Westlandse dienst heeft zelf niet direct een verklaring voor zijn vaak weergaloze acties.
“Scoren is inderdaad mijn sterkste punt. Dat komt vooral, omdat ik goed kijk wat de keeper doet. Ik bereid me daar goed op voor aan de hand van stopgrafieken van de keepers. Maar eerlijk gezegd handel ik toch vaak uit een impuls op het moment dat ik vrijkom.”
De grootste kracht van de basisspeler in de Heulse formatie is zijn gevarieerde manier van afronden. Hard, zacht, stuitballetjes, draaiballen en lobjes. De vijandelijke doelman heeft vaak geen idee wat hij kan verwachten. “Maar mijn specialiteit is wel de ‘vegertjes’ langs de keeper”, zegt hij met een grijns. “Die hoeven niet hard te zijn, maar als ze bekeken zijn, is zo’n schot onhoudbaar.”
Opvallend is dat Van Ravesteijn zelden geblesseerd is. Cirkellopers hebben het altijd zwaar te verduren met links en rechts flinke klappen. Ze komen in de mangel of krijgen twee verdedigers in hun nek. Van Ravesteijn slaagt er altijd in om zich daaruit te draaien en alsnog te scoren. “Het is bikkelen en knokken aan de cirkel en daar ben ik wel aan gewend. Laat ik het afkloppen, maar ik heb nooit zware blessures. Slechts kleine pijntjes en een dag na de wedstrijd wat ouderdomskwaaltjes”, vertelt hij.
Enfant terrible
Hij is binnen de lijnen een echt enfant terrible. Hij kan het bloed onder de nagels vandaan halen bij zijn tegenstanders. Loopt voortdurend te mopperen op alles en iedereen en weet ook scheidsrechters op die manier te beïnvloeden. Daar haalt hij ook zijn kracht uit.
“Hoort erbij, vind ik. De verdediger net even dat duwtje geven dat hij uit balans is en ik dan toch in het voordeel ben. Ik probeer zo ver te gaan als de scheidsrechter het toelaat. En ja, ik kan soms ook wel tekeer gaan tegen mijn ploeggenoten. Maar dat houdt elkaar scherp.”
Ondanks aanbiedingen van andere clubs is Van Ravesteijn Quintus altijd trouw gebleven. Vanaf zijn jeugd speelt hij al in het groen-wit van de Heulse club. Hij heeft de hoogtepunten meegemaakt in (toen nog) de BENE-league, maar ook de dieptepunten met de degradatie. “Ik heb het altijd enorm naar mijn zin gehad bij Quintus. Soms denk je wel eens: ik ga het hogerop proberen. Maar hier weet ik dat ik altijd veel speeltijd krijg en veel plezier beleef aan de sport met die gasten. Dat is óók veel waard.”
Hoe het seizoen verder gaat verlopen, valt moeilijk te voorspellen, vindt hij. Quintus won onder de nieuwe trainer Michael Vijverberg in de voorbereiding alles, maar pakte uit de eerste drie duels slechts twee punten. Zaterdag verloor Quintus opnieuw onnodig met 23-25 van E&O. “Toch vind ik dat wij bovenin moeten meedraaien met dit team. We hebben genoeg kwaliteit met jonge, talentvolle spelers om op termijn de sprong te wagen naar de Super League. Dát blijft ons doel.”
Tekst: AD Sport – Peter Lotman | Foto: Max van Zijderveld
